Eşini 5. ayda kaybetmiş anne, 33 yıldır engelli oğluna bakıyor: 'Onu kimseye vermem'
Nimet Atıcı, eşini evliliğinin 5. ayında trafik kazasında kaybetti. 1993'te yüzde 98 engelli doğan oğlunu 33 yıldır tek başına bakıyor. Devlet desteğiyle yaşamaya çalışıyor, oğlunu kimseye bırakmayı reddediyor.
Nimet Atıcı, eşini evliliğinin 5. ayında trafik kazasında kaybetti. 1993'te dünyaya gelen oğlusu Cengiz, yüzde 98 engelli doğdu. Atıcı, oğlunun bakımını 33 yıldır tek başına üstleniyor. Kendini zarar veren oğlunu her an yanında bırakamıyor, dışarı çıkamıyor. Devlet tarafından verilen engelli maaşı, bakıcı maaşı ve ölüm aylığıyla geçiniyor. Oğlunu bakımevine vermemeye ve başka birine emanet etmemeye karar verdi. 'Oğlum için evlenmedim, her şeyim oğlum için ve bütün hayatımı ona adadım' dedi. Bakım yükü zorlayıcı, oğlumun ihtiyaçlarıyla bütün günü meşgul. Yasadığının ardından hiç evlenmedi, yaşamının tamamını oğluna adadı. 'Benden başka hiç kimsesi yok' diyecek kadar yalnızca oğluna bakıyor.
Bu içerik kaynağın yayınından özetlenmiştir; tam metin, görsel ve ayrıntılar için özgün habere gidin.
Bu hikâye, ağır engelli bir çocuğa tek başı bakım yükünün aile üzerindeki psikolojik, sosyal ve ekonomik etkilerini gösteriyor; devlet desteğinin sınırliliği ve bakım yükünün tek kişiye kaldırılmasıyla yaşanan zorluklar gündeme geliyor.
Atıcı'nın aldığı devlet desteğinin miktarının yeterliliği, oğlunun sağlık durumunun güncel durumu ve bakım sürecinde psikososyal destek alıp almadığı bilinmiyor.